Regelwijzigingen per 1/1 2023
Om de 4 jaar worden de golfregels door USGA en R&A doorgelicht. Per 1 januari 2023 worden enkele kleine wijzigingen van kracht. Hieronder bespreken wij eerst de belangrijkste veranderingen. Die behoort elke golfer te kennen, want je krijgt er waarschijnlijk mee te maken. Vanaf punt 7 komen voor de liefhebbers nog andere wijzigingen. Daar krijgen de meesten van ons niet snel mee maken, maar de kans dat het gebeurt is wel groter dan nul.
Een handig Engelstalig overzichtsdocument van de R&A vind je hier.
Voor de volledige teksten verwijzen wij naar de golfregels zoals die (ook in het Nederlands) te vinden zijn in de app van de R&A en op hun website R&A. Lees je liever van papier, dan kun je terecht op golfboeken.nl (Papier).
De nieuwe handicaptabellen geven aan hoeveel slagen je met je handicap krijgt op de lussen die je gaat spelen. Dat aantal is je baanhandicap. Maar, in een strokeplay- of stablefordwedstrijd krijg je maar 95% van dat aantal slagen mee. Dat heet je playing handicap.
Het WHS is er mede op gericht spelers in een matchplaywedstrijd gelijke kans te geven te winnen. Uit analyses van miljoenen scores in diverse spelvormen blijkt dat een handicapvergoeding van 95% in strokeplay- en stablefordwedstrijden in het WHS spelers weer een gelijke kans geeft voorin mee te strijden. Hoge handicappers moeten dus iets meer inleveren. Matchplaywedstrijden krijgen een 100% handicapverrekening.
Het WHS kent de PCC (playing conditions calculation). Deze geeft aan of de condities zoals weer en baangesteldheid op een bepaalde dag sterk afwijken van standaardcondities. Het softwareprogramma voert eenmaal per dag een statistische procedure uit om te bepalen of er een PCC-correctie moet worden toegepast. Daarbij worden alle die dag ingevoerde scores meegenomen, ook die van buiten een wedstrijd. De PCC varieert tussen -1 en +3 en kent geen reduction only.
Omdat de PCC ’s-nachts wordt uitgerekend, is je nieuwe handicap pas de volgende morgen bekend. Voor de uitslag van een wedstrijd maakt het niets uit: bij alle spelers wordt de PCC afgetrokken van hun aangepaste bruto score, zodat de volgorde niet verandert.
Als de omstandigheden tijdens een dag sterk veranderen, kan er door de club een tweede PCC worden aangevraagd, bijvoorbeeld als een middagwedstrijd bij windkracht 7 wordt gespeeld, na een windstille morgen.
Met het WHS kunnen ook qualifying wedstrijden worden gespeeld over minder dan 18 holes. Als de wedstrijd maar eindigt op een “logisch eindpunt”, dat wil zeggen dicht bij het clubhuis. De A-12-lus voldoet daar natuurlijk aan. Ook een 14-holes gunshot wedstrijd kan qualifying zijn, omdat spelers dan veilig de baan kunnen verlaten en anderen niet hinderen.
Toezicht door een marker is een essentiële voorwaarde voor de acceptatie van qualifying scores. Daarom wordt na het invoeren van een ronde in E-Golf4U bevestiging door de marker vereist. Ook bij wedstrijden is de rol van de marker belangrijk en zal er altijd een worden aangewezen. Hij/zij bewaakt de integriteit van de ingevoerde scores en beschermt de andere spelers.
Regel- en handicapcommissie
In het WHS wordt je handicap bepaald door het gemiddelde van de beste 8 scores van de laatste 20 qualifying rondes. Die rondes kunnen in of buiten een wedstrijd worden gelopen.
De handicapscore van een ronde zal niet worden uitgedrukt in Stablefordpunten. Het gaat om de bruto strokeplay score. In het stablefordsysteem wordt het resultaat van een zeer slecht gespeelde hole beperkt doordat het niet lager kan worden dan 0, een streep. Ook het WHS kent zo’n matigend aspect. Voor handicapdoeleinden wordt het resultaat op een hole nooit slechter dan netto double bogey, de laagste score die geen stablefordpunten meer zou opleveren. Die score is dan de aangepaste bruto score.
De netto double bogey, dus de maximale score op een hole voor handicapdoeleinden, is
par + 2 + je handicapslagen op die hole. Dat hoeft niet de score voor de wedstrijd te zijn. Zo moet je in een gewone strokeplaywedstrijd altijd uitholen, maar wordt het in een stablefordwedstrijd aanbevolen je bal op te nemen als je de netto double bogey score op een hole hebt bereikt. Aan het einde van de ronde heb je de totale, al of niet aangepaste, bruto score voor die ronde.
Zie onderstaande scorekaart van een speler die 23 slagen meekreeg, dus 2 op de donker aangegeven holes en 1 op de overige. Op hole 11 wordt de netto double bogey als maximum relevant. De formule levert 5 + 2 + 1 = 8 als resultaat. Dat is de aangepaste bruto score voor hole 11. De aangepaste bruto score voor de ronde wordt dan 98 in plaats van 99.
Die 98 wordt vervolgens omgerekend naar een baan met een standaard moeilijkheid. (Zie formules aan het eind.)
Bovendien wordt er gekeken naar de specifieke omstandigheden op de speeldag. Denk daarbij aan het weer, de pinpositie e.d. In het WHS wordt elke qualifying ronde van die dag, dus ook die buiten een wedstrijd, meegenomen bij het bepalen van de playing conditions calculation (PCC). Deze ligt tussen -1 en +3.
In het WHS kennen we geen reduction only meer. Bij zeer afwijkende moeilijke omstandigheden wordt de PCC waarschijnlijk +3.
De aangepaste bruto score, met gebruik van de course rating en de slope rating omgerekend naar een standaardbaan, eventueel aangepast door de PCC, levert het dagresultaat. (Voor de liefhebbers staan aan het einde van dit stukje de betreffende formules.) En het gemiddelde van de beste 8 dagresultaten van de laatste 20 qualifying rondes is je handicap. Geen paniek: de speler voert per hole het aantal gemaakte slagen in, het systeem doet de rest.
Zie hiernaast de laatste 20 scores met dagresultaat (score differential) van een speler. De oudste score staat bovenaan. De beste 8 resultaten staan in een geel vakje. Het gemiddelde daarvan bepaalt de handicap. Dat is (11.2+11.8+8.1+10.3+8.1+11.1+10.3+11.2):8=10.3.
Als er een nieuwe score wordt ingevoerd, vervalt het oudste resultaat, hier dus de 11.2 van de bovenste regel.
Stel het nieuwe dagresultaat is 15. Deze waarde behoort niet tot de beste 8 en doet dus niet mee in het nieuwe gemiddelde. In plaats van de verdwenen11.2 komt één van de 12.6 in de berekening van de nieuwe handicap, met 10.4 als resultaat.
Stel het nieuwe dagresultaat is 7.5. Deze waarde behoort dan tot de beste 8. Het nieuwe gemiddelde is 9.8. Ofschoon dit een heel goede ronde was, gaat de handicap, in vergelijking met het EGA-systeem, maar matig omlaag.
Omdat er met gemiddelden wordt gerekend zullen de veranderingen van de handicap geleidelijk verlopen. In het EGA-systeem ga je snel naar beneden. In het WHS niet.
Om te voorkomen dat bij een speler die tijdelijk uit vorm is de handicap door enkele slechte scores extreem omhoog gaat, kent het WHS twee grenzen bij het berekenen van een nieuwe handicap. Uitgangspunt daarbij is de low handicap index (LHI), de laagste handicap van de speler in de afgelopen 12 maanden. De soft cap zorgt ervoor dat, zodra de nieuwe handicap meer dan 3 slagen boven de LHI zal komen, het aantal boven 3 wordt gehalveerd. Zo wordt een potentiële verhoging ten opzichte van de LHI met 4 teruggebracht naar 3.5. De hard cap beperkt de maximale verhoging van je handicap in een jaar tot 5 slagen boven je LHI.
Op een dag dat alles lukt en je met een uitzonderlijk goede score van de baan komt, treedt een ander mechanisme is werking. Als je 7 tot en met 9 slagen beter dan je handicap hebt gespeeld, vergelijkbaar met 43 of meer stablefordpunten, worden de laatste 20 dagresultaten alle met 1 slag verlaagd. Als het dagresultaat 10 of meer slagen beter is, worden de laatste 20 dagresultaten met 2 verlaagd.
Het dagresultaat gaat altijd over 18 holes. Als iemand maar 9 holes heeft gespeeld, dan wordt dat resultaat automatisch aangevuld tot 18 holes, door er 8 holes met netto par en 1 hole met netto par + 1 bij op te tellen. Dat komt overeen met 17 stablefordpunten. Velen zien dit als een terechte correctie op het huidige systeem, waarin je 18 stablefordpunten “cadeau” krijgt. Bij 9 holes telt de PCC voor de helt mee.
Nog even: in het WHS is de course handicap te vinden op de bekende handicaptabellen. Het begrip playing handicap wordt in het WHS gebruikt voor de in een wedstrijd geldende handicap, bijvoorbeeld 75% van de course handicap.
Voor de liefhebbers:
In strokeplay wordt een 18-holes dagresultaat als volgt berekend:
(113 ÷ slope rating) x (aangepaste bruto score – course rating – PCC-aanpassing)
Bij stableford en tegen par/tegen bogey wordt een 18-holes dagresultaat als volgt berekend:
(113 ÷ slope rating) x (par + course handicap – (punten gescoord – 36) – course rating – PCC-aanpassing)
De course rating is het aantal slagen dat een speler met handicap 0 onder normale omstandigheden nodig zal hebben voor een specifieke ronde, afhankelijk van de kleur tees vanwaar wordt gespeeld en van het feit of het een 9 of 18 holes ronde is. Voor vrouwen geldt een andere course rating dan voor mannen.
De slope rating indiceert de relatieve moeilijkheid van een baan voor een speler met een hogere handicap dan 0, ten opzichte van de speler met handicap 0. Voor de laatste gaat men uit van een rating van 113.
Uitgebreide informatie staat op deze site van de NGF.
Als Anderstein je homeclub is, waar je handicap wordt bijgehouden, kunnen ook scores op buitenlandse banen worden ingevoerd in E-Golf4U. Voor een buitenlandse kaart zijn het aantal stablefordpunten en de baaninformatie (course rating, slope rating en par) voorlopig voldoende. Daarnaast moet de naam van de marker worden ingevoerd.
Op termijn wil de NGF naar een database gaan waarin net zoals de Nederlandse banen ook veel buitenlandse banen staan. Hiervoor zijn zij internationaal in gesprek.
Voor meer informatie kun je terecht bij de handicapcommissie: handicap@anderstein.nl.
Laatst bijgewerkt op